inlog is alleen mogelijk via desktopversie

"Pragmatisch, creatief, analytisch, coachend, inlevend, flexibel, toegankelijk"

Op de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg heb ik monumentale vormgeving gestudeerd. Daar heb ik zelf ervaren hoe het is om zonder lijntjes te kleuren, om met of zonder kader te creëren, om erop los te onderzoeken, om te spelen. Na mijn studententijd ontdekte ik ook nog eens hoe mijn opgedane ervaringen tijdens mijn opleiding mij hielpen om moeilijke beslissingen te nemen, om anders naar een probleem te kijken, om mezelf te uiten op momenten dat ik geen stem had. Bovendien heb ik de afgelopen jaren ontzettend veel vlieguren gemaakt op 'de werkvloer' als gastdocent beeldende kunst. Eerst voor het NMAC (museumpark voor hedendaagse kunst in Vejer de la Frontera in Spanje), sinds 2009 fulltime in Nederland.

Mijn drijfveer binnen cultuureducatie

Kunst verrijkt nog steeds iedere dag mijn leven. En dan bedoel ik niet zozeer dat ik in een museum een bepaald kunstwerk misschien bovengemiddeld beter kan plaatsen in de tijd, of dat ik ontzettend veel voldoening haal uit mijn autonome werk. Ik bedoel vooral dat de kunst mij de vrijheid laat om te zijn wie ik graag wil en kan zijn. En dat gun ik heel graag iedereen! 

Scholen stellen mij vragen over:

  • Creativiteitsontwikkeling en Out of the box
  • Hoe zit het met procesgericht werken versus productgericht werken
  • maatwerk: aan de hand van bv ambitiegesprek invulling geven aan teamtraining/inspiratiebijeenkomst.

Voorbeeld waarmee ik aan de slag ben gegaan:

Waarbij de behoefte vooral is aan praktische tools! Zelf ervaren! 

Ik merk dat de leerkrachten mijn werkvormen fijn vinden, omdat ze vaak met een beetje aanpassing ze zelf ook meteen kunnen gebruiken met hun eigen leerlingen. Bovendien merk ik dat leerkrachten 'leren dmv zelf doen' als heel prettig ervaren’

Een mooi moment dat mij altijd bijblijft...

Tijdens het project 'So You Think You Can Love' dat we ontwikkelden voor Peerke Donders Paviljoen kwam er een groep 8 van een school uit Tilburg Noord naar het museum alwaar we met de helft van de groep aan de hand van de museumstukken over werken van barmhartigheid (dorstigen laven, gevangen bezoeken etc) een groepsgesprek hielden over naastenliefde: Ken jij iemand die honger heeft, of in de gevangenis zit? Verschillende leerlingen deelden hun vaak zeer intieme ervaringen met de rest van de groep. Toen ik aangaf dat 'de tijd erop zat' en ik wilde gaan afronden, vroeg een leerling of we niet nog even door konden gaan. De andere leerlingen beaamden het gevoel dat ze nog lang niet waren uitgepraat met elkaar. We zijn op de grond gaan zitten en hebben uiteindelijk nog een uur lang doorgepraat, net zolang totdat iedereen zijn/haar verhaal had verteld. Er werd gehuild en getroost. Er werden dingen gedeeld die nog nooit eerder waren gedeeld.