inlog is alleen mogelijk via desktopversie

"Creativiteit is geen kunnen, het is een manier van denken, voelen en handelen. "

Co-teachers?

De co-teachers zijn cultuurprofessionals die bij Kunstloc Brabant een intensieve training coachende vaardigheden gevolgd hebben. Ze gaan (in aanvulling op de trainers) in de klas met de leraar aan het werk, meestal in een coachende rol. Ze hebben veelal een kunstvakopleiding gevolgd, maar in ieder geval expertise op het gebied van cultuuronderwijs.

Co-teaching betekent voor mij

Zoeken naar een vorm van samenwerken die aansluit bij de behoefte en hulpvraag van de leerkracht. Dat kan zijn door de leerkracht te coachen en inspireren bij het ontwikkelen van beeldende lessen, zelf of samen lessen te geven of juist aan de zijlijn mee te kijken en naderhand te evalueren. Vaak hoor ik dat er op scholen behoefte is aan materiaal en techniek kennis. Een workshop tijdens een studiedag is dan een mooie gelegenheid om die kennis te vergroten en inspiratie op te doen. Daarnaast voelt het als een leuk teamuitje!

Mijn drijfveer als coach binnen cultuureducatie

We worden allemaal creatief geboren maar naarmate we ouder worden verliezen velen de onbevangenheid en het plezier van het creëren. We vergeten wat het eigenlijk is. Iets knap kunnen tekenen zegt niets over hoe creatief die persoon is. Toch zie ik veel kinderen die dat als maatstaf zien. Dat ze het niet zo goed of knap als het voorbeeld of hun buurvrouw kunnen, maakt ze onzeker. Ik probeer het plezier en de magie van het ontdekken en creëren bij zowel de leerkrachten als de kinderen te prikkelen. Creativiteit is iets wat je kunt ontwikkelen en wat je op alle gebieden in het leven zal verrijken. Creativiteit is geen kunnen, het is een manier van denken, voelen en handelen. Het leren om eigen keuzes te maken, eigenaarschap te nemen, jezelf via die keuzes zichtbaar te maken. Dit ben ik! Zelfvertrouwen ontwikkelen. En heel belangrijk, durven ‘falen’, omdat je weet dat een ‘foute’ keuze een uitdaging is om tot misschien wel de allermooiste ontdekking te komen.

Scholen stellen mij vragen als

  • Hoe kan ik mijn lessen meer proces gericht maken?
  • Ik heb zo weinig materiaal en techniek kennis, hoe vergroot ik dat?
  • Hoe kan ik mijn beeldende lessen aan thema’s van Wereld Oriëntatie koppelen?
  • Hoe kan ik op een goede manier reflecteren? Welke vragen stel ik?
  • Ik heb zo’n hekel aan de troep, hoe kan ik dat beter in banen leiden?
  • Kinderen willen vaak zo snel mogelijk naar het eindresultaat, hoe daag ik ze uit dat ze langer experimenteren?
  • Ik ben zelf niet creatief. Ik vind het ook gewoon niet leuk. Wat kan ik doen om toch een goede beeldende les te geven?

 

Een voorbeeld waarmee ik aan de slag ben gegaan

Een school wil graag de tekenlessen koppelen aan de thema’s van Wereld Oriëntatie. Ook willen ze een leerlijn waar de basistechnieken van het tekenen aangeboden worden, passend bij de leeftijd. In dit geval ga ik samen met het team die leerlijn inrichten. Vervolgens begeleid/coach ik de leerkracht bij het ontwikkelen van een les die aansluit bij een thema. We geven de les samen, waarbij ik de basistechniek uitleg aan de kinderen en de leerkracht, zodat hij het volgende jaren zelf kan geven.

Een mooi moment dat me altijd bijblijft

Ik geef zelf ook veel beeldende lessen en word altijd zo blij als de leerkracht me tijdens zo’n les aantikt en wijst naar een kind die met rode konen helemaal in zijn werk opgaat. “Deze jongen doet nooit mee met tekenlessen, hij vindt het stom. Moet je hem nu zien!” Of een kind dat achteraf stomverbaasd zegt, “Ik wist helemaal niet dat ik dit kon!”
Een juf zei ooit tegen mij, “Schrik niet hoor, het tekenniveau is heel erg laag”. Vervolgens zag ik de prachtigste dingen tijdens de les gebeuren. Ik benoemde dat, de juf stond zelf ook versteld. “Als de juf het opgeeft, geven de kinderen het ook op”. Dat was misschien niet heel aardig van mij om te zeggen, maar ik zag dat het binnenkwam. Het was haar eigen creatieve onzekerheid en dat durfde ze nu toe te geven.