inlog is alleen mogelijk via desktopversie

"Energie, verbeelding, contact, humor, gelijkwaardigheid, veiligheid en verwondering."

Ik heb trainingen verzorgd bij: zorginstellingen, docententeams, ICT bedrijven, adviesbureaus, advocatenkantoren en cultuuraanbieders. In de psychiatrie: cliënten met een cluster A stoornis en stoornissen in het autistische spectrum.

Mijn drijfveer binnen cultuureducatie

Mijn drijfveer is mensen laten ontdekken dat de persoonlijkheid geen cluster van beperkingen maar een reservoir van mogelijkheden is. De persoonlijkheid van mensen bestaat uit een hele keten van mentale, emotionele en fysieke houdingen en gedragingen. Als je één schakel in beweging krijgt, komt de hele persoonlijkheid in beweging. Dramatische werkvormen zijn voor mij de manier om op een veilige manier te experimenteren met nieuw gedrag. 

Scholen stellen mij vragen over:

Scholen binnen DCL komen bij mij terecht als ze bijvoorbeeld behoefte hebben aan een training die activerend werkt op een studiedag die goeddeels cognitieve aandacht vraagt. Ik train teams die kunstonderwijs op een verfrissende manier willen aanbieden en ik word ingezet bij reorganisatie- en transformatieprocessen die veel spanning oproepen in een team. De opdrachten zorgen ervoor dat rollenpatronen tussen teamgenoten worden doorbroken.

Voorbeeld waarmee ik aan de slag ben gegaan:

Basisschool X heeft een aantal ambities geformuleerd, met betrekking tot hun kunstonderwijs. Deze ambities zijn gegroepeerd in de volgende kerndoelen

  • 1. Kinderen zijn gezond en in balans (hoofd, hart, handen)
  • 2. Kinderen durven ruimte te nemen om te ontdekken en oplossingen te bedenken
  • 3. Er is een rijke leeromgeving en we bieden kinderen structureel grote diversiteit van activiteiten en creatieve opdrachten aan.

Het docententeam is deels gemotiveerd om de kerndoelen vorm te geven, deels is er angst en weerstand: ‘dit is mijn ding niet’. Dit team volgde de stoomcursus scheppen, een les kunstonderwijs met de energie van een gymles. Tijdens deze training worden docenten uitgedaagd te creëren met de impulsiviteit van een kind: snelle verbindingen maken, creëren vanuit het lijf i.p.v uit het hoofd. 

Een mooi moment dat mij altijd bijblijft...

In 2012 werkte ik met een groep psychiatrische cliënten. Een speler kreeg al bijna een angstaanval als ik hem een aanwijzing gaf: elke aanwijzing voelde voor hem als een diskwalificatie van zijn inspanningen. Ik legde hem uit dat als je naar de tweede klas gaat, dat ook niet is omdat je de eerste niet goed hebt gedaan: je krijgt een aanwijzing omdat je er aan toe bent. Uiteindelijk speelde deze man in de presentatie een hoofdrol met een zeer hoge status. Zijn gevoel was niet veranderd door te focussen op zijn onzekere gedachten maar door iets te veranderen zijn fysieke houding. ‘Mijn onzekerheid houdt het niet uit in een lijf dat zich opricht’ zei hij. Dat is wat drama met mensen kan doen!